Als voorzitter is het moeilijk je ongezouten mening te verkondigen. Soms lap ik mijn laars er aan en laat ik me gaan. Hoe komt dat? Soms moet je commentaar incasseren en dat komt hard aan, terwijl ik weet hoeveel tijd ik in de snooker steek. Maar ja. Daar is al genoeg over gepalaverd.

Ik wil het eens hebben over BOETES. De meesten denken dat we hier plezier in hebben om deze uit te schrijven. Hier moet ik iedereen ontgoochelen. In tegendeel, we doen zelfs geen moeite om ze uit te schrijven. Als ik echt in detail wil gaan, kunnen we de boetes verdubbelen of verdriedubbelen. De meeste bestraffingen zijn verwittigde forfaits, onverwittigde forfaits, niet doorbellen resultaat, forfait in competitie enz. Aangezien ik een achterstand heb in het verwerken van de wedstrijdformulieren, worden er zelfs geen boetes uitgeschreven voor het te laat of niet opsturen van wedstrijdformulieren. In andere gewesten worden zelfs boetes uitgeschreven omdat men het ploegnummer, reeks, lidnummer, aankomstuur ….fout of niet opgeschreven heeft. Hier zouden we in Brabant veel kunnen op verdienen. Met de boetes betalen we onze prijsuitreiking. Daar doen we extraatjes en vloeit alles terug naar de spelers.

Indien Kris Thijs wil, mag hij volgend seizoen op Brabantse kosten een PIOS-tornooitje (kwalificatie voor de main tour) meepikken in Wales. Hij mag zelf kiezen wanneer. Is dit niet mooi? Indien hij niet wil is dit positief voor onze kassa. We shall see.

Nog drie weken en het seizoen is over (voor mij althans). Dan kan ik beginnen denken aan het nieuwe seizoen. Dat is wel relax. Niets moet, alles mag en kan.

Vorig jaar was mei een zeer drukke maand. Toen speelde ik ook voorzitter BBSA. Met de nadruk op spelen. Gelukkig waren er af en toe mensen die aan de touwtjes trokken om mij wakker te maken. Dit jaar kan ik volop genieten van een schitterend BK-maandje en kan ik de geplaatste spelers een hart onder de riem komen steken.

Alvast veel succes en bekroon je seizoen.

Wat is een motivatie om snooker te spelen, of meer specifiek, met welke bedoeling start men met competitief snooker?

Nu kan ik mij vergissen, maar ik heb altijd gevonden dat als iemand zich inschrijft om bij een club te snookeren, competitie en tornooien, deze persoon tot doelstelling heeft om beter te worden en zo ver mogelijk te geraken in het uitoefenen van deze mooie sport. Indien mogelijk wordt de frequentie van spelen opgevoerd, men volgt coaching indien dit beschikbaar is (jammer genoeg te weinig in Belgie), je gaat ook meer snooker kijken (zowel lokaal in Belgie als op TV), en dat allemaal met als oogpunt het verbeteren van je snookertechniek, je kennis, en je statuut.

Wat dat laatste betreft heb ik onlangs weer enkele verrassende opmerkingen gehoord over de 5e, en laatste, B-ranking van het seizoen 2005-2006 in Vlaams-Brabant. Voor de mensen die het nog niet weten, er zijn aparte rankings voor A-en B-spelers. Op het einde van het seizoen worden de 1e 5 B-spelers uit de ranking automatisch A-speler. Dit kan ook indien je gemiddelde hoger ligt dan dat van de 1e 5 uit de rangschikking als je niet bij de 5 eersten staat. Uiteraard betekent dit dat je vanaf het volgende seizoen bij de betere spelers hoort, en je enkel nog A-rankings mag spelen. Proficiat aan iedereen die dit gehaald hebben!

Maar blijkbaar zijn er mensen die een totaal andere bedoeling hebben als B-speler. In de laatste B-ranking krijg je dan het fenomeen dat iemand met opzet een wedstrijd verliest omdat deze speler anders A-speler wordt in 2006-2007, en geen B-rankings meer mag meedoen. Soms lukt dit, maar soms ook niet. Nu stel ik mij de vraag welke bedoeling deze mensen hebben?

Hebben ze enkel zin om te winnen, en vinden ze zichzelf niet goed genoeg om op de A-ranking deel te nemen, uit angst om daar telkens de 1e wedstrijd te verliezen? Dan liever in de B-ranking blijven, waar ik gegarandeerd de eindronde haal!

Zijn ze er enkel op uit om zich tussen pot en pint te amuseren zonder een beetje competitieve geest? Wel, verrassing, dat kan ook op een A-ranking! En als het enkel is voor amusement is er ook een oplossing: recreatief snooker, of gewoonweg niet deelnemen aan de rankingtornooien.

Persoonlijk vind ik het jammer dat mensen met opzet een wedstrijd verliezen om toch maar het B-statuut te behouden. Misschien ben ik daar te competitief ingesteld, maar mijn bedoeling is om beter te worden, en ik zou een gat in de lucht springen om van B naar A te gaan. Misschien tijd voor het bestuur van VSF Vlaams-Brabant om dit eens te bekijken, want een B-ranking waar 10 mensen met opzet willen verliezen is ook een klucht.

Afgelopen zondag heeft Mark J Williams (de “J” is belangrijk, hij staat er zelf nogal stevig op dat die uitgesproken wordt) in een spetterende finale John Higgins verslagen met 9-8. De gelukkigen onder ons die Eurosport kunnen ontvangen hebben kunnen genieten van een spannende finale, waar er nooit meer dan 1 frame verschil was tussen beide spelers.

Na de ochtendsessie stond de teller op 4-4, om dan in de avondsessie stilletjes naar een deciding frame te kruipen. Er waren enkele prachtrames bij, met hoge breaks, maar ook met tactische zetten heen en weer. John Higgins zal zich een bepaald frame wel nog lang herinneren. Na 1 snooker nodig gehad te hebben met zwart in de corner pocket, en een aantal rode in de buurt van die zwarte, mist Williams, en krijgt Higgins een unieke kans om dit frame te stelen, maar hij mist groen waarna Williams opkuist.

Na dit laatste tornooi voor het WK in de Crucible is het voor mij persoonlijk duidelijk dat John Higgins de te kloppen man zal zijn in Sheffield dit jaar. Na de Grand Prix, de indrukwekkende Masters toonde hij ook nu in China dat hij in uitstekende vorm zit. Zonder een paar verrassende missers had hij hier ook de trofee in de lucht mogen steken, en over het ganse verloop van het tornooi was hij duidelijk de beste speler.

Oh ja, nog even dit. Bij 8-8 en met Williams op de beslissende blauwe viel het beeld uit bij Eurosport, over een WTF moment gesproken …

Candide Binon en Isabelle Jonckheere winnen de finale tegen Ierland met 5-2. De dames bereikten vrij makkelijk de finale. Enkel Candide moest twee frames toestaan aan Sherwin Michele, toch één van de betere Ierse dames in het circuit.

Misschien kunnen ze dit nog eens overdoen volgend jaar op het thuisfront.

Alvast de Brabantse felicitaties.

Tweede reekshoofd Steve Lemmens heeft zich zonder kleerscheuren geplaatst voor morgen. Hij versloeg Mohammed Taimont met 3-0, waarna hij Gilles Drag met 3-1 het nakijken gaf.

In de kwartfinale neemt hij het op tegen ploegmaat Peter Bullen. Hij maakte komaf met Bart De Mooter (3-1) en dubbelpartner Thierry Juchtmans (3-0).

Alain Vandersteen bewees andermaal aan een zeer degelijk seizoen bezig te zijn. Hij stond geen enkel frame af aan ondergetekende, Tim Van Goubergen, en Jacques Van Roye.

Zijn tegenstander is bij het publiceren van dit artikel niet bekend. Mogelijkheden zijn Kurt Raets, Ismail Selcuck, Alain Decock, Karim Ben Hamou en Ahmed Osman.

Op maandag 17/04/06 (Paasmaandag) organiseert Vsf Vlaams-Brabant een treffen tussen de jeugd en de top van de A-ranking. Hopelijk is dit een unieke ervaring voor onze jeugdspelers. Een ideale manier om onze toppers op een andere manier te leren kennen. De meeste jeugd kent enkel bijvoorbeeld Peter Bullen en Steve Lemmens, en Kris Thijs van horen zeggen. Maar in levende lijve hebben ze die gasten nog niet gezien.

In alle geval betaalt de regio een spaghettike à la Bullen en een drankje aan de deelnemers (10 jeugd en 10 A-spelers).

De A-spelers die interesse hebben om deel te nemen kunnen zich alvast bekend maken bij mij (Bubuke). Meer info mbt dit treffen kan bekomen worden bij Marc Julien.

Vanmorgen bezocht ik, zoals elke dag dat ik goedgezind opsta, de website van BBC. Steevast gaat het al in de eerste minuut richting de snookerpagina. Daar stond toch wel een opmerkelijke kop (ik zal ‘m even vertalen voor de minder Engelse helden onder ons).

“Jimmy White valt zo goed als zeker uit de top-32″

Luidt dit zo goed als het einde in van The People’s Champ? Mij doet het weinig, ik heb nooit een speciale band gehad met zowel de mens als de snookerspeler Jimmy White. Maar ik weet dat er mensen zijn die werkelijk zot worden als ze Jimmy op het scherm zien verdwijnen. Ik kan het mij levendig voorstellen hoe ze steevast “Come on, Jimmy, come on!!” staan te roepen. Waarop de vrouw des huizes insinueert dat haar ventje weer rijp is voor het zottenkot.

Om terug te komen op de snookerspeler Jimmy White. De kans is dus groot dat hij uit de top-32 valt, waardoor hij het privilege verliest om geen voorrondewedstrijden meer te spelen. En ik denk niet dat Jimmy White zo happig is om die te spelen, laat staan dat hij nog gemotiveerd aan de dag zal komen tegen het jonge geweld.

Op het tornooi dat nu aan de gang is, The China Open Рmet een handvol Chinezen die zich wisten te plaatsen Рging White in de eerste ronde onderuit tegen Joe Swail. Swail, absoluut ̩̩n van mijn favorieten Рzowel qua mens als qua speler Рlijkt mooi op zijn terugweg richting de top. Als kers op de taart is hij er ook in geslaagd zich te plaatsen voor het hoofdtornooi van het wereldkampioenschap. Tegen, u weet wel, mijn absolute favoriet Matthew Stevens.

Jimmy White himself speelt ook op dat WK. En de kans is groot dat dit de laatste keer was dat hij dit zal meemaken zonder zich ervoor te moeten plaatsen (als hij uit de top-32 valt, nvdr). Spijtig voor hem als het niet meer zou lukken, spijtig des te meer voor zijn talloze fans, niet alleen in de zaal, maar ook voor hun televisiescherm.

Financieel gaat het hem ook niet voor de wind. Hoe kan hem dat toch overkomen, stel ik mij spontaan de vraag. Een man die verschillende tornooien won, bovendien zes keer vice-wereldkampioen was, moet toch meer geld verdiend hebben dan hij ooit kan uitgeven? Al weet iedereen ook wel dat hij niet vies is van alcohol en verschillende soorten u-weet-wel-wat-ik-bedoel. Helaas.

Als persoon heb ik hem nog niet ontmoet, maar ik ken wel mensen die die kans wel hebben gehad. En over zijn persoonlijkheid zijn de meningen nogal uiteenliggend. Het lijkt wel dat hij de ene dag de vriendelijkheid zelve is, en de andere dan ineens wreed arrogant uit de hoek kan komen.

Hoe dan ook, Jimmy White zal altijd een snookericoon zijn en blijven. Een snookericoon dat er nooit in slaagde zichzelf tot wereldkampioen te kronen. Zelfs niet na zes keer proberen. Spijtig, ‘t had zo mooi op zijn CV gestaan.

In Tienen won Angelo Eyckmans (Acro) zijn 5de ranking van het seizoen bij de jeugd. Opnieuw was hij te sterk voor club en teamgenoot Azijn Kristof. Indien ik mij niet vergis heeft enkel Kim Vanderkelen hem dit ooit voor gedaan. Van harte gefeliciteerd Angelo.

Bij de veteranen won Johnny Peetermans (Josan) zijn 3de tornooi op 4 deelnames. Op deze manier bekroont hij zichzelf tot Provinciaal Kampioen. In de finale won hij van thuisspeler Lammens Marc, die eveneens de eindranking van de veteranen wint.

Door deze overwinning verzekerde Johnny zich van deelname aan het BK Seniors. Johan Somers (The Pocket) is de tweede gelukkige die Brabant mag vertegenwoordigen.

Zaterdag 18 maart vond de eerste kwalificatiedag van de vijfde A-ranking plaats. Plaats van het gebeuren was University, te Heverlee.

Eerste reekshoofd Kris Thijs kon zich terug plaatsen voor de finaledag, na winst tegen Ward Decré en Nicolas Sterckx.

Andere reekshoofden die zich verzekerden van een plaatsje op zondag waren Christof Mariën (3-0 tegen Gunther Van Lierde en 3-1 tegen Tini Wang, die alweer verrassend de maat nam van Peter Vertommen) en Didier Minguet (na twee moeizame overwinningen, 3-2 tegen Benny Vandriessche en Marc Dierens).

Ex-reekshoofd Michel Groessens weet zich quasi zeker terug van het reekshoofdstatuut verzekerd. Hiervoor versloeg hij Harry Fernandeze met 3-2, waarna hij met twee maal 3-0 vlot de maat nam van reekshoofden Pascal Raes en Philippe Evrard.

Volgende week zaterdag worden de overige vier plaatsen verdeeld. Dit onder tornooileiding van onze column-man Makke!

Op zaterdag 15 april begint wereldkampioen Shaun Murphy aan de verdediging van zijn titel tegen de Thai James Wattana. Deze liet zich dit seizoen niet verrassen zoals vorig jaar (toen verloor hij met maar liefts 10-0 van Ali Carter in zijn laatste voorrondewedstrijd), en versloeg Dave Gilbert met 10-7.

James Wattana heeft de laatste seizoenen bij flarden zijn groot talent laten zien, het is dus afwachten wat het wordt tegen de wereldkampioen. Met een Wattana in grote vorm zouden we al een eerste classic kunnen verwachten.

Shaun Murphy zelf was tevreden over deze loting, de man die hij het meest wou vermijden was de Australier Neil Robertson. Deze laatste speelt zijn 1e ronde tegen Paul Hunter, die net zoals vorig jaar op veel steun vanuit het publiek zal kunnen rekenen.

Voor de ietwat oudere kijkers onder ons is het een beetje zoals het 10 jaar of meer geleden was, niet alleen Jimmy White (tegen David Gray), Steve Davis (tegen Andy Hicks) zijn van de partij, Hazel zal het in de beginfase ook moeten doen zonder John Parrot die zich wist te plaatsen voor een 1e ronde wedstrijd tegen de runner-up van 2004 Graeme Dott.

Wie het ook wordt dit jaar, het is weer uitkijken naar het vele uren TV-kijken naar de BBC en Eurosport, als Telenet nu eens die fameuze “red button” zou willen activeren dan moeten we geen seconde missen!

De volledige loting:

S Murphy (Eng) v J Wattana (Tha)
A McManus (Sco) v M Fu (HK)
S Lee (Eng) v A Carter (Eng)
R O’Sullivan (Eng) v D Harold (Eng)
P Hunter (Eng) v N Robertson (Aus)
S Maguire (Sco) v M King (Eng)
M Williams (Wal) v A Hamilton (Eng)
M Stevens (Wal) v J Swail (NI)
J Perry (Eng) v R Day (Wal)
K Doherty (Ire) v B Hawkins (Eng)
J Higgins (Sco) v M Selby (Eng)
S Davis (Eng) v A Hicks (Eng)
S Hendry (Sco) v N Bond (Eng)
J White (Eng) v D Gray (Eng)
P Ebdon (Eng) v M Holt (Eng)
G Dott (Sco) v J Parrott (Eng)